انجمن قلم افغانستان در سوگ نادیا انجمن نشست. ده ها نویسنده اندوه شهادت شاعر گل های دودی را با درد و دریغ قسمت کردند.

پرتو نادری اعلامیه انجمن قلم افغانستان را در پیوند با این ضایعه بزرگ برخواند.

احمد ضیا رفعت خاطرات خود را از سفر شاعرانه نادیا باغصه قصه کرد.

ماهرخ نیاز شعری به آن شمشاد خونین اهدا کرد.

سمیع حامد از غروب نادیا و طلوع شعرش سخن گفت.

قراراست در ماه آینده در شهر هرات برنامه یی برای بررسی شعر و شعور نادیا انجمن گرفته شود.

عتیق رحیمی با فرستادن نامه یی همدردی خود را گریسته است. نامه به فرانسوی برای انجمن بین المللی قلم فرستاده شده است. برگردان آن را خواهید خواند.

 


ز بس که رانده شد از جام لب تــــرانه من
شکست زمزمه در روح شاعــــــــــرانه من

مجوی در سخنم معنی  نشاط و سرور
که مـــــــــــرد در طبقم طبع شاد مانه من

به چشم دفتر من گر ســــتاره می خوانی
فســـــــــــــــانه ایست ز رویای بیکرانه من

مپرس عشق که الهام بخش چامه توست
بیاد مرگ بود حـــــــــــــــــرف عاشقانه من

بپای گلبن امید  رود خـــــــــــــواهم گشت
که کار ســــــــــاز نشد اشک دانه دانه من

اگـــــــــــــــرچه دختر شهر قصیده و غـــزلم
خـــــــــــــــراب و خام بود شعر ناشیانه من

نهال خودسر من دست باغبان نــشناخت
مخـــــــــــــــــــواه جلوه بسیار از جوانه من

و دست و پا و زبان رشــــــته های پولادین
بروی لـــــــــــــــوح زمان این بود نشانه من

                                       نادیا انجمن